Κώστας Γεμενετζής - βιογραφικα

Ενα κοριτσι




Αυτες τις μερες επεσε στα ματια μου ενα παλιο βιβλιο με φωτοφραφιες απο τον Δευτερο Παγκοσμιο Πολεμο. Το ξεφυλλιζα οταν ημουν παιδι.

Περισσοτερο μου ειχε μεινει η εικονα απο τα παιδια στο χαντακι γυρευοντας να προστατευθουν απο τους βομβαρδισμους.

Και περισσοτερο μου εκεινο το κοριτσι. Θυμαμαι πως το ειχα αγαπησει.

Αριστη Γεμενετζη το γενος Κανακη


Εζησε με τις ευνοιες και τις δυσμενειες της τυχης, αφημενη στις χαρες και στις λυπες των περιστασεων. Απ' αυτα που της ετυχαν, αλλα εκπληρωσε κι αλλα αμελησε. Μεγαλη σε ηλικια, προσβληθηκε απο καρκινο του στομαχου.
Tο νοσοκομειο. Η βουβαμαρα, το συνοφρυωμενο προσωπο, το κλεισιμo απεναντι στο επερχομενο που την βρηκε ανετοιμη.
Το κωμα. Η ανασα της δυσκολη, ρυθμικη, μονοτονη, ατελειωτη. Ο χρονος σταματημενος, σαν να 'ταν ετσι απο παντα κι επροκειτο να 'ναι ετσι για παντα. Η κατοικηση της σ' εναν κοσμο εξω απο τον κυκλο υπνου και ξυπνου. Τα βλεφαρα της που μια στιγμη ανοιξαν με κοπο και ασυντονιστα, τα ματια της που κοιταξαν εκεινα που την αντικρυζαν, κοιταζοντας ποιος ξερει τι. Το χερι της που μια στιγμη εσφιξε το χερι που το κρατουσε, σφιγγοντας ποιος ξερει τι.
Το τελευταιο βραδυ. Μια φορα εφερε το αριστερο χερι πανω στο σωμα της και τα δαχτυλα συσπαστηκαν σαν να 'θελαν να γραπωθουν απο κατι. Μια φορα μισανοιξε τα ματια στο μισοσκοταδο, ματια θολα στραμμενα κατα το αχνο μακρινο φως που ερχοταν απ' τον διαδρομο.
Το τελευταιο πρωι. Η ανασα της ειχε γινει αδυναμη. Στο προσωπο δεν υπηρχε το συνοφρυωμενο. Ματια και στομα και μυτη ενα κουβαρι, συγκεντρωμενα σ' ενα ατελειωτα απελπισμενο παραπονο. Βγηκα στο μπαλκονι να πιω τον πρωινο μου καφε. Οταν γυρισα ηταν ακινητη.
Το πηραμε, το πηγαμε το αγιο λειψανον αλλου...
Την ξανα 'δα το βραδυ στο νεκροστασιο, μονος. Τραβηξα το σαβανο και ξεσκεπαστηκε το προσωπο της. Aπεραντα ηρεμο, οχι ηρεμο, περα απο ηρεμια και απο ταραχη. Η ακινησια της, απειρα πιο κινουμενη και συναμα απειρα πιο ακινητη απ' οσα γνωριζουμε.
Η αισθηση πως στο προσωπο της παντα εβλεπα και αυτην την μορφη, αυτην που ποτε δεν εκφραστηκε στα λογια της και στις πραξεις της, και ομως ηταν εκει και μου φανερωθηκε πρωτα στο νεκροστασιο, σ' εκεινο το προσωπο που πανω του μου φαινοταν να σχηματιζεται ενα αδιορατο χαμογελο, μια καλοψυχη ειρωνεια γι' αυτα που μας απασχολουν και μας απορροφουν και μας τριβελιζουν, και μας κανουν να ξεχναμε το πρωτο και τελευταιο, εκεινο που μας οριζει, τους θνητους, το περα απο ηρεμια και ταραχη, το περα απο κινηση κι ακινησια, το περα απο καθε περας κι απ' ολα τα περατα.
Αν ειναι αληθεια οτι τα παιδια μαθαινουν τον κοσμο πρωτα μεσα απο τα ματια των γονιων τους, τουτο ηταν το τελευταιο που η νεκρη μου μητερα εμαθε σ' εμενα, τον γιο της, στο νεκροστασιο με το ζωντανο της παραδειγμα.
Ευχομαι να μην το ξεχασω, αυτο το προσωπο, αυτο το μαθημα, που δεν φανταζομουν πως ακομη μου επεφυλασσε.
Την νυχτα καποιες στιγμες η αισθηση πως διαλυομουν.

Αποριες

Νικολας
Οπως ολα τα παιδια εχω τις δικες μου αποριες. Μου κανει εντυπωση γιατι οταν ριχνω μια σαϊτα δεν πεταει. Απορω γιατι οταν ρωτω συνεχεια την μαμα σε καποια πραγματα δεν μου απαντα.
Όταν ρωτω κατι τον μπαμπα (μια απορια) μου απαντα πολυ σιγανα.
Αναρωτιεμαι πως δουλευει ο εγκεφαλος και η καρδια; Απορω πως ανεβαινει ο πυρετος. Γιατι ο ουρανος ειναι τοσο ψηλα; Αναρωτιεμαι γιατι δεν επιπλεω;
Απορω πως γεννηθηκα; Τι ειναι ο θανατος; Γιατι οι ανθρωποι πεθαινουν οταν γινονται γεροι; Πως μπορει ο ανθρωπος, οταν ειναι παρα πολυ παχυς, να στηριζεται σε δυο ποδια; Απορω γιατι ακουμε με τ' αυτια; Παραξενο ειναι να βλεπουμε με τα ματια μας. Αναρωτιεμαι απο που ερχονται τα μωρα; Αναρωτιεμαι πως μπορουμε και οδηγαμε; Αναρωτιεμαι γιατι τα πουλια πετουν; Αναρωτιεμαι πως μπορουμε και σκεφτομαστε; Αναρωτιεμαι απο που ερχεται το χιονι;

[Εκθεση από την εποχη της πρωτης Δημοτικου]

''γεμενετζης''


"γεμενετζης"
Ενα απο τα επαγγελματα που ηταν απαραιτητα σε μια γειτονια ηταν οι υποδηματοποιοι η αλλιως τσαγκαρηδες η παπουτσηδες. Ο παπουτσης (τουρκ. pabucu) εφτιαχνε υποδηματα για καθε φυλο, για καθε εποχη. Αντιθετα ο γεμενετζης εφτιαχνε τα ελαφρα παπουτσια για μεσα στο σπιτι ενω ο κουντουρατζης κατασκευαζε τα χαμηλα χωριατικα παπουτσια, τις κουντουρες που συχνα επαιζαν και τον ρολο της παντοφλας.

[Η πηγη στο διαδικτυο πλεον δυσευρετη]


Φωτο: kromnaioi.gr/PhotoGallery/displayimage.php?album=14&pos=3

Σμηνιας Κωνσταντινος Γεμενετζης


H ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΟΙΤΑΛΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ
[...]
30 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940
Βελτιωση του καιρου. Αεροσκαφη τυπου Henschel Hs 126 της 3ης Μοιρας Στρατιωτικης Συνεργασιας εκτελουν απο νωρις το πρωι εξι συνολικα εξοδους για αναγνωριση και προσβολη στοχων εδαφους πανω απο την περιοχη της Καστοριας και τον ευρυτερο τομεα της Ηπειρου. Το πρωτο επεισοδιο που αναφερθηκε ηταν η εμπλοκη δυο Ης 126 με τρια Ιταλικα αεροσκαφη τυπου Fiat CR.32 της 394ης Μ.Δ. που επιχειρουσε απο το αεροδρομιο της Κορυτσας, χωρις να σημειωθουν απωλειες και απο τις δυο πλευρες λογω εμπλοκης των πολυβολων του επικεφαλης του Ιταλικου σχηματισμου Υποσμηναγου Mario Frascadore που εδωσε την ευκαιρια στα δυο Henschel να κρυφτουν στην πυκνη νεφωση. Λιγο αργοτερα δυο Ης 126 με πληρωματα τους Αρχισμηνια Τσαντα (χειριστη), Ανθυποσμηναγο Γιανναρη Ε. (παρατηρητη) και Ανθυποσμηναγο Παπαμιχαηλ Λαζ. (χειριστη), Επισμηνια Γεμενετζη K. (παρατηρητη) εμπλεκονται με πεντε CR.42 της 393 Μ.Δ. που υπαγοταν στην 160η Σμηναρχια. O διοικητης της 160ης και επικεφαλης του Ιταλικου σχηματισμου Αντισμηναρχος (Tenente Colonello) Zanni επιτιθεται και προξενει σοβαρες ζημιες στο Henschel µε αριθμο σειρας Σ 44 των Τσαντα-Γιανναρη τραυματιζοντας θανασιμα τον δευτερο. O Τσαντας κατορθωσε να κρυφτει στα συννεφα και να πραγματοποιησει λιγο αργοτερα αναγκαστικη προσγειωση στην θεση "προφητης Ηλιας" λιγο εξω απο το χωριο Βασιλειαδα (B.A. Καστοριας). Εκει αντιλαμβανεται οτι ο Γιανναρης ειναι νεκρος, ο πρωτος νεκρος της αεροποριας μας στον Β.Π.Π. Οι Παπαμιχαηλ-Γεμενετζης σκοτωθηκαν αμυνομενοι οταν το αεροπλανο τους καταρριφθηκε απο τον Αρχισμηνια (Sergente Maggiore) Walter Ratticchieri και κατεπεσε στον Σμολικα.
Πηγη:
http://library.techlink.gr/ptisi/



Η ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΟΪΤΑΛΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ
[...]
ΠΡΩΤΕΣ ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ
Η επιθεση εναντιον της Ελλαδας διηξηχθη σ' ενα εκτεταμενο θεατρο επιχειρησεων που περιελαμβανε τη Δ. Μακεδονια και την Ηπειρο. Η πρωτη αεροπορικη επιθεση εναντιον της Αθηνας εκδηλωθηκε στις 09:30 της 28ης Οκτωβριου 1940. Την ιδια περιπου ωρα βομβαρδιζοταν η Πατρα.
Η πρωτη αερομαχια ελαβε χωρα δυο ημερες αργοτερα πανω απο την Κορυτσα μεταξυ τριων Fiat CR.42 Falcos και δυο Ηenschel Hs 126 της 3 Μ.Σ.Σ. Τα ελληνικα αεροπλανα κατορθωσαν να διαφυγουν. Την ιδια ημερα, πεντε Fiat CR.42 εντοπισαν δυο Henschel του 3/2 Α.Σ.Σ.Σ. που εκτελουσαν αναγνωριστικες πτησεις πανω απο το μετωπο. Οι Ιταλοι κατορθωσαν να διατρησουν τον κινητηρα του ενος αναγκαζοντας το σε προσγειωση ΒΑ. της Καστοριας. Ο παρατηρητης Ανθυποσμηναγος Ευαγγελος Γιανναρης πληγωθηκε θανασιμα απο τα ιταλικα πυρα. Στη συνεχεια τα ιταλικα καταδιωκτικα επληξαν και το δευτερο Henschel, με αποτελεσμα το θανατο του χειριστη Ανθυποσμηναγου Λαζαρου Παπαμιχαηλ και του πολυβολητη Σμηνια Κωνσταντινου Γεμενετζη.
Πηγη:
www.geetha.mil.gr/media/1940/11/DRASH.pdf

Αιμιλια / Δημητρης