Κώστας Γεμενετζής - εν παροδω

Μερες


 

 

 

 

  

 

 

Die Tage gehn vorbei mit sanfter Lüfte Rauschen ...

Οι μερες περνουν με το θροïσμα τρυφερων ανεμων ...


                                                     Friedrich Hölderlin

 

28.09.2014 Χορος
Νέο!


Κοιταζοντας μια παρασταση μπαλετου:
Το περπατημα διαγραφει κατα κανονα μια γραμμικη τροχια, προσδιορισμενη απο το σημειο εκκινησης και εκεινο της αφιξης. Οταν λυνεται απο την δικτατορια της σκοπιμοτητας, χανεται η γραμμικοτητα, τα βηματα δεν ειναι πλεον εν-δυο εν-δυο, ο προορισμος δεν πιεζει, περιμενει τον χρονο του, τον δικο του χρονο, που ποτε δεν ειναι βελος κατευθυνομενο στην αποληξη του.
Η μορφη που αποκτα αυτο το βημα, το ελευθερο, ειναι ο χορος.
Ο προορισμος χαριζει στον ανθρωπο τον χορο οπως η Ιθακη στον ταξιδιωτη το ωραιο ταξιδι.

06.08.2014 Συναψιες (Ηρακλειτος)


Που τελειωνει ο ανεμος; Που αρχιζει το δεντρο;

05.08.2014 Κυκλαδες


Παλιο νησιωτικο δωματιο. Περπατας επανω στο σανιδενιο πατωμα και τριζουν τα επιπλα τριγυρω. Αυτη η πλουσια συνεχεια με τον χωρο που σου ανταποκρινεται. Ενας χωρος που χωραει και φαντασματα.

Ο τρουλος της εκκλησιας, γαλαζιος. Η συν-ουσιααη θαλασσας και ναου.

10.07.21014 ''Καλυψε με!''


Η τυπικη σταση της Ολγας Τρεμη κατα την εκφωνηση του δελτιου ειδησεων. Το αριστερο χερι εκτεταμενο, ακουμπα στο τραπεζι και ειναι στραμμενο προς τα εμπρος, προς την καμερα, προς εμας. Μοιαζει να στηριζει το υπολοιπο σωμα, και μαλιστα να του δινει ενα εφαλτηριο, μια ωθηση για να προχωρησει.

Η σκηνη μοιαζει με πολεμικη ταινια. Το υπολοιπο σωμα λεει στο αριστερο χερι "Καλυψε με!", και ξεκινα για την εφοδο στη "μαχη της ενημερωσης".

25.06.2014 Μυγακια στην λαμπα


Μουντιαλ. Ελλαδα, Ακτη Ελεφαντοστου.
Χαμενες ευκαιριες εκατερωθεν, τρια δοκαρια για την ελληνικη ομαδα, στα τελευταια δευτερολεπτα ενα αμφισβητουμενο πεναλτι, νικη. Η εκβαση ανετα θα μπορουσε να ειναι διαφορετικη.
Η Τυχη και τα παιχνιδια της. Θα επρεπε να ειχαμε χτισει εναν ναο γι' αυτην, πριν απο τον αγωνα να ειχαμε κανει δεησεις και μετα τον αγωνα ευχαριστηριες τελετες για την ευνοια που μας χαρισε.
Και να υπηρχε κι ενας Πινδαρος που στα επινικια να μην θριαμβολογουσε, να μην αποθεωνε τον νικητη αλλα να υμνουσε την Τυχη, και να μας θυμιζε, ακριβως στην ωρα της νικης:
"Και πολλα στους ανθρωπους κατεπεσαν 'παρα γνωμαν', παρα τη γνωμη τους που περιμενε 'τερψιν'. Κι αλλοι παλι που αντιμετωπισαν 'ανιαραις', φορτικες παραζαλες, σε λιγο χρο¬νο 'πεδαμειψαν', αμοιβαια ανταλλαξαν τη βαθια συμφορα με το 'εσλον', το καλο. [«Πολλα δ' ανθρωποις παρα γνωμαν επεσεν εμπαλιν μεν τερψιος, οι δ' ανιαραις αντικυρσαντες ζαλαις εσλον βαθυ πηματος εν μικρω πεδαμειψαν χρονω» (12ος Ολυμπιονικης)]

Η Τυχη ασκει μια σαγηνη ακατανικητη. Μας καλει να παιξουμε μαζι της. Μας καλει να την δοκιμασουμε, να την δαμασουμε. Και την αναζητουμε οπως τα μυγακια την αναμμενη λαμπα. (Χθες στο ιατρειο βρηκα μαζεμενα ενα πληθος, νεκρα.) Και η Τυχη, χωρις βια, χωρις φοβο και παθος, σαν ανεπαισθητο φυσημα του αγερα, οταν φανει, και ποτε δεν ξερουμε τον χρονο και τον τοπο, ισοπεδωνει καθε υπεροπτικοτητα, βουβαινει καθε κομπορρημοσυνη, καταλυει καθε οχυρο ασφαλειας και βεβαιοτητας, ακυρωνει καθε προθετικοτητα.
Η Τυχη, τοσο η καλη οσο και η κακη, χαλαει καθε εικονα του εαυτου μας. Μας καθιστα ανυποστατους. Η σαγηνη της εγκειται ακριβως στο οτι ανομολογητα (και με τρομο) νοσταλγουμε την καταστροφη μας, η καταστροφη μας τραβα σαν μαγνητης, οπως τα μυγακια η λαμπα (εδω πονταρουν τα ΜΜΕ και με την καταστροφολογια πετυχαινουν μεγαλυτερη τηλεθεαση). Και τι ελκυστικο, αντιμοιρα ελκυστικο εχει η καταστροφη; Μας απαλλασσει απο τον εαυτο μας. Μας καθαιρει.

....................................

Υστερογραφο 

Απο συνεντευξη του αρχηγου της εθνικης Γερμανιας Philipp Lahm στην Zeit:

Ο χαμενος τελικος στο Champions League πριν απο δυο χρονια με την Bayern εναντιον της Chelsea ηταν σημαδιακος για την καρριερα του. Αυτην τη μερα εκανε ενα απο τα καλυτερα παιχνιδια του, "ομως παρολαυτα δεν ηταν αρκετο". Απο την αρχικη απογοητευση βγηκε η αναγνωριση: "Εμεις οι αθλητες βρισκομαστε σε συνεχη εξαρτηση απο συμπτωσεις πραγματων που δεν μπορουμε να επηρεασουμε – πολλα ειναι απλα και τυχη."

24.06.2014 Φιλαθλοι















Διολου δεν ειναι καταναλωτες ενος επικοινωνιακου προϊοντος.
Ουτε ταυτισμενοι με την ομαδα τους.
Συνιστουν ενα φαινομενο αυτουσιο, κανουν μια δικη τους ζωη που ασυμμετρα μονο παρακολουθει (και καθοριζει) αυτην του γηπεδου και του αγωνα.

01.06.2014 Nadal



Rafael Nadal, ο κορυφαιος τεννιστας. Η τελετουργια για το σερβις - πιανει: σορτακι πισω, σορτακι εμπρος, αριστερο αυτι, μυτη, δεξι αυτι.
Σαν να σιγουρευει τα ορια του σωματος του, σαν, πιανοντας τα, να τα ξαναβαζει στη θεση τους, να επιβεβαιωνει την ολοτητα της μορφης του.
Φαινομενα και διορθωτικες κινησεις αποπροσωποποιησης.

21.05.2014 Αξιος ο μισθος τους








Το περιοδικο της Aegean. Γκλασε αστραφτερο βαρυ χαρτι. Διαφημιση για τις χαρες της ζωης μεχρι σκασμου. Ξενοδοχεια, ρουχα, κοσμηματα, αξεσουαρ. Για τον κυριο, την κυρια, την γκομενα.
Κομματια ζαχαρη σαν αυτα που δινουν στα αλογα οταν τελειωσουν το νουμερο.

05.05.2014 Με τα ματια του νεκροθαφτη

Γραφειο τελετων, οπως γραφειο μεταφορων. Το αμπαλαρισμα του επιπλου και το ντυσιμο του πτωματος. Η ρουτινα, η μεθοδικοτητα, η διαδικασια αναμεσα στην αποβιωση και την ταφη. Τα μετρημενα λογια, τιποτα λιγοτερο και τιποτα περισσοτερο απ' οσο χρειαζεται για να προχωρησει η δουλεια. Και παραδιπλα το τελετουργικο της εκκλησιας, υπερκορο σημασιων και νοηματων. Ομως αυτοι εχουν το προσταγμα. Ειναι οι αφανεις πρωταγωνιστες της υποθεσης. Και ολα τοσο εξωστρεφη. Θαβεις καποιον οπως φυτευεις πατατες.
Η σαγηνη της απλοτητας, της απουσιας νοηματος και συναισθηματων. Ο θανατος, τοσο καθημερινος και τοσο φυσικος. Μπορεις να πεθανεις αυριο και δεν εγινε τιποτα.

24.03.2014 Ονειρο για τον Σταυρο




Ονειρο της γυναικας μου:

Εκδρομη με γκρουπ στο Λονδινο. Ημερα της επιστροφης. Το πουλμαν, φορτωμενο ανθρωπους και αποσκευες, φτανει στο αεροδρομιο. Ανοιγει η μπαγαζιερα, η βαλιτσα της πουθενα. Ρουχα, κοσμηματα, πανε. Στο λεωφορειο για το αεροπλανο, απελπισμενη. Συγκρατει τα δακρυα της με κοπο. Διπλα της – ο Σταυρος θεοδωρακης. Με το γνωστο απο τις σατιρικες εκπομπες υφος του, της λεει:
- Γι' αυτο εγω κουβαλαω μονο σακκιδιο.

12.03.2014 Το μυστηριο


BBC, Τεταρτη 12 Μαρτιου. Αρθρο με τιτλο: Malaysia Airlines: How is the search being carried out?

Which countries are taking part?

Malaysia
has deployed 18 aircraft and 27 ships, including the submarine support vessel MV Mega Bakti which is able to detect objects in water at depths of up to 1,000m. / Huge numbers of maritime police, air force and other personnel are also taking part in the hunt.
China
A search boat carrying rescue workers is set down from the Chinese Mianyang warship / The majority of the 239 people on board flight MH370 were Chinese, and Beijing has dispatched nine warships to help in the search and rescue mission. / First to be sent was the frigate Mianyang which was diverted from the Nansha Sea to the south-east of Vietnam. It was joined by the landing craft Jinggangshan and its support vessels. / Destroyer Haikou and amphibious landing ship Kunlunshan set off on Sunday from two southern Chinese ports with a 50-strong marine corps as well as assault boats and rubber dinghies aboard, according to the People's Liberation Army ( PLA) Navy. / They are expected to arrive in the main search area early on Tuesday and Beijing said two specialised ocean rescue boats were also on standby.
Vietnam
Vietnam has set up command posts at Phu Quoc island - the closest port to the plane's last known location - and Ca Mau airport on the country's southern tip. / On board a Vietnamese search flight / It has dispatched a total of eight ships and seven aircraft and is expected to send more. / Nga Pham, reporter with the BBC's Vietnamese service said personnel from the navy, air force and coastguard were being mobilised.[...]
United States
The United States has deployed the USS Pinckney and Kidd from the Seventh Fleet, which had been on training and security operations in the South China Sea. / The Arleigh Burke-class destroyers carry MH60 Seahawk helicopters, which can operate missions lasting more than 10 hours at a time and cover a range of 245 nautical miles. / They have been flying at night over the Gulf of Thailand using Forward Looking Infra-red (FLIR) cameras. / A US P-3C Orion aircraft, normally based in Okinawa, Japan is also on the scene, bringing long-range surveillance capabilities. / Commander William Marks from the US Seventh Fleet said the P-3's search equipment was highly sensitive. / "Just from the air we can see things as small as almost the size of your hand, or a basketball. So it's not a matter of if we can see it - it's an extremely large area," he told the BBC. / "They [flight recorders] typically have a radio beacon and so for example our P-3 - if they are flying within a certain range of that - will pick up that radio beacon." / The P-3 can cover more than 1,500 square miles every hour (about 4,000 square kilometres) and on Monday is scheduled to search over the Malacca Strait to the west of Malaysia.
Other countries
Australia and New Zealand have sent a total of three P-3C Orion aircraft to join the search for the missing aircraft, which had six Australians and two New Zealanders on board. / Singapore has sent two warships, a submarine support and rescue vessel, a Sikorsky naval helicopter and a C-130 aircraft. / The submarine has divers on board who can help search for clues underwater, the Ministry of Defence said. / The Thai Navy has dispatched a Super Lynx helicopter and a patrol ship to the Andaman Sea, west of Thailand. / It has also put two other ships on standby in the Gulf of Thailand, awaiting a request for assistance from Malaysia. / Indonesia has dispatched a corvette, four rapid patrol vessels and a maritime surveillance plane after Malaysia requested assistance to scour the waters around Penang Island in the Malacca Strait. / The Philippines has also dispatched a Fokker F-27 and an Islander plane and two patrol ships. / It has also placed on alert a Hamilton-class cutter vessel and a C-130 plane to join in the mission, if needed.

Η απιστευτη κινητοποιηση ειναι υπερβολικη στο επακρο. Ξεπερνα καθε μετρο. Ο μονος λογος: Επανω σ' αυτον τον πλανητη δεν ειναι ανεκτο κανενα μυστηριο.

17.01.2014 Αντρας και γυναικα










Alonzo King LINES Ballet: MEYER. Maison de la Danse de Lyon, 29.11.2013.

In that open field
If you do not come too close, if you do not come too close,
On a summer midnight, you can hear the music
Of the weak pipe and the little drum
And see them dancing around the bonfire
The association of man and woman
In daunsinge, signifying matrimonie—
A dignified and commodiois sacrament.
Two and two, necessarye coniunction,
Holding eche other by the hand or the arm
Whiche betokeneth concorde.

               
                               T. S. Eliot, East Coker

23.11.2013 Το ''τερας του Βιετναμ''



Βιντεο

Στο ιντερνετ κυκλοφορουν διαφορες γνωμες. Ειναι η οχι φαλαινα, ειναι η οχι απο το Βιετναμ ...

Ας αφησουμε να μας μιλησει η εικονα. Το τερας ... σαν να ερχεται απο εναν αλλο κοσμο, αλλοκοτο, οπου βασιλευουν αλλες διαστασεις, αλλα περιβαλλοντα, σ' εμας τοσο απροσιτα. Φερνει την ειδηση ενος κοσμου απροσιτου και αναφομοιωτου απο τον δικο μας.

Μια ιστορια του Zhuangzi λεει:
Στον αδεντρο Βορρα ειναι μια τρισβαθη θαλασσα: η θαλασσα τ' ουρανου. Εκει ζει ενα ψαρι, και ειναι μεχρι χιλια μιλια πλατυ και κανενας δεν ξερει ποσο μακρυ ειναι. (..) Εκει ειναι κι ενα πουλι. (..) Η ραχη του μοιαζει με το Μεγαλο Βουνο· τα φτερα του μοιαζουν με συννεφα που κρεμονται απ' τον ουρανο. Στον ανεμοστροβιλο ανεβαινει στριφογυριζοντας κατα πανω, πολλες χιλιαδες μιλια, μεχρι εκει που τελειωνουν τα συννεφα κι ο αερας κι απο πανω του εχει πια μονο τον κυανομαυρο ουρανο. Τοτε ξεκινα για τον Νοτο και πετα προς τον νοτιο Ωκεανο.

Εδω ομως, σ' αυτον τον κοσμο εδω, ενα τετοιο πλασμα, ενα τετοιο ον, μονο νεκρο μπορει να προβαλλει.

Ετσι το ονειρο. Αν ειναι να εισελθει στον κοσμο μας, θα εισελθει με το πτωμα του: με την ερμηνεια του. Ετσι με την ιδια την Ψυχολογια. Ο ανθρωπος της Ψυχολογιας ειναι ενα σκηνωμα, απολιθωμα ενος Αλλου, τοσο μακρινου και τοσο κοντινου μας. Ετσι ο ιδιος ο κοσμος στην επιστημονικη του εξηγηση και στην τεχνολογικη του καθυποταξη.

Under the brown fog of a winter dawn,
A crowd flowed over London Bridge, so many,
I had not thought death had undone so many.

T. S. Eliot, The Waste Land

Εκεινος, ο αλλος κοσμος, μπορει, οχι να εννοηθει, να σημανθει ισως μονο στην ποιηση, στη μεγαλη ποιηση:

Τα άστρα, το έν μετά το άλλο, πίπτοντα, φευγαλέα, σβήνονται εις τον άνω βυθόν των ακαταλήπτων πραγμάτων.
Αλεξανδρος Παπαδιαμαντης, Το καμινι

και κάποτε, όταν
μόνο το τίποτα έστεκε ανάμεσα μας, βρίσκαμε
ο ένας τον άλλο ολότελα.

Paul Celan, Τοσα αστρα (Soviel Gestirne)

Μοναχα σαν απο επιτυμβιες φλογες υψωνεται κατοπι
Ενας χρυσος καπνος, ο μυθος, προς τ' αντιπερα
Κι αχνοφεγγει τωρα στους διστακτικους εμας γυρω στην κεφαλη μας
Και κανενας δεν ξερει τι του συμβαινει. Αισθανεται
Τους ισκιους ετουτων που ετσι υπηρξαν
Τους παλαιους, ετσι τη γη να επισκεπτονται παλι.

Friedrich Hölderlin, Germanien

Και αυτο:
Σαμουελ Κοραντο Μπεκ
Δε θα με πιστεψουν, κι οι ψαραδες σιγουρα οχι. Καποτε μια πανεμορφη ιριδοπεστροφα, τριαμισι ολοκληρα κιλα ψαρι, την εριξα παλι στη λιμνη.
Μιαν αλλη φορα εναν ξιφια πρωτης, τουλαχιστον δεκαξι κιλα, και πριν εννια χρονια ακριβως, φθινοπωρο, στις εντεκα του Νοεμβρη, νωρις το πρωι, η λιμνη ακομα μεσα στη χαμηλη γκριζα ομιχλη κι ο κολπος κι η οχθη σαν ανυψωμενα, σα μετεωρα, κι εγω ειδα κι επαθα ν’ ανεβασω στη βαρκα εναν γουλιανο. Εναν τεραστιο γουλιανο και ηδη απο χρονια στη λιμνη σπανιοτατο ειδος. Ενα σιγουρα πανω απο 25 κιλα βαρυ ζωο. Αλλα κι αυτο το ψαρι το ξαναδωσα στη λιμνη.
Παρολαυτα ειμαι ψαρας, αυτη ειναι η δουλεια μου. Πιανω πολλα. Πιανω αρκετα. Τοσα οσα η λιμνη με κανονικο ψαρεμα μπορει να δωσει. Ξερω που εχει ψαρι, ποτε και ποσο βαθια, και τι τσιμπαει και τι αφηνει, τι ποσοτητα δινει. Ομως καθε φορα ενοιωθα πως θα μου φερει δυστυχια να κρατησω το ψαρι. Οπως ο ψαρας στο παραμυθι. Δεν εχω μιλησει γι’ αυτο ποτε μεχρι σημερα. Ομως θα 'ταν βαρυ αμαρτημα να κλεισεις αυτα τα τρια εξαισια ψαρια στο ψαροκαλαθο. Ειμαι σιγουρος πως καμια φορα κι αλλοι ψαραδες αφηνουν εναν ξιφια η καποιο αλλο ωραιο ψαρι να φυγει παλι. Δεν πρεπει να παιρνεις απ’ τα ψαρια τους βασιλιαδες και τις βασιλισσες, τους πριγκηπες και τις πριγκιπισσες, αλλιως ο βυθος δε θα δωσει πια τιποτα. Κανεις πρεπει να 'χει ενα μετρο και μια αισθηση για τις δινες και για τα ρεματα κατω απ’ την καρινα. Πολλα συμβαινουν εκει. Ιδεα δεν εχουμε. Κανεις πρεπει να ξερει πως η ζωη εδω ειναι πολυ συντομη για να θελουμε να την γαρνιρουμε με πρωτες ψαριες και να την χαλαμε με κοκορεματα.

Gerold Späth,
Commedia



Και
εδω

31.10.2013 Κουραριο

Το κουραριο ειναι μια ουσια που προκαλει παραλυση των σκελετικων μυων. Οι σωματικες λειτουργιες, η αισθαντικοτητα, η συνειδητητα μενουν αθικτες.

Παλια τραγουδια. Αλλοτινες εικονες, αλλοτινες συγκινησεις. Oλα εδω. Αγγιζουν χορδες, αυτες δονουνται, μα ηχο δεν βγαζουν.
Τα ακουει, τα βλεπει και τα νοιωθει ενα σωμα που βρισκεται κατω στον ταφο, αμετακλητα απομακρυσμενο απο τα μερη που ερχονται οι μουσικες.
Η, ενα σωμα που βρισκεται κατω απο την επιδραση του κουραριου. Στην τελευταια παρομοιωση το κουραριο αντιπροσωπευει το οχι-πια του χρονου. Οπως ο ταφος, οπως οι βουβες χορδες.

10.03.2013 Τα περιστερια ξερουν



Από την ταμπέλα με την ένδειξη Είσοδος Εδώ, μια ομάδα περιστεριών μοιάζει να παρακολουθεί τις δραματικές εξελίξεις στην Ευελπίδων της τελευταίες ημέρες, όπως φαίνεται στα φωτογραφικά στιγμιότυπα των ημερών.
Σε αυτές τις φωτογραφίες της Τατιάνας Μπόλαρη από την Eurokinissi, δεν κυριαρχούν οι αστυνομικοί ή οι οργισμένοι φίλοι της Χρυσής Αυγής ή οι συλληφθέντες, αλλά οι βουβοί, διαφορετικοί μάρτυρες όσων συμβαίνουν εκεί: τα πανταχού παρόντα περιστέρια των Αθηνών.

Πηγή: Tα περιστέρια στην Ευελπίδων που βλέπουν τα τζιπ με τους συλληφθέντες Χρυσαυγίτες να περνούν| iefimerida.gr

Δημοσιογραφοι και φωτορεπορτερ εξω απο τα δικαστηρια. Οι ατελειωτες ωρες της αναμονης, η πληξη, η κουραση, η εξουθενωση. Καποιες φορες, ακριβως τοτε, εμπρος στα ματια, απροσμενα, ανοιγεται μια αλλη θεα. Η φωτορεπορτερ Κατερινα Μπολαρη στρεφει το βλεμμα της προς τον ουρανο και προσεχει τα περιστερια επανω απο την εισοδο των δικαστηριων. Η εικονα τους προφανως την σαγηνευει. Την συγκρατει στον φακο της, την παραδιδει στο πρακτορειο της, και απο εκει η φωτογραφια φτανει σε διαφορα μεσα ενημερωσης.
Τι σαγηνευει την Κατερινα Μπολαρη στην εικονα των περιστεριων που στεκουν ακινητα και σιωπηλα πανω απο την ταμπελα; Πιστευω οτι για μια στιγμη βλεπει τις "εξελιξεις" με τα ματια τους. Μα τι βλεπουν αυτα τα ματια;
Αυτα τα ματια βλεπουν. Γι' αυτα τα ματια, και μονο γι' αυτα, το "βλεπω" ειναι κυριολεκτικο. Φωλιαζει στη λεξη του. Εμεις συνηθως δεν μενουμε στο "βλεπω", διοτι βλεπουμε ακριβως οπως το υπαγορευει η γραμματικη - ως ενεργητικο ρημα: Βλεπουμε και παραυτα σχεδον ενεργουμε: αναγνωριζουμε, συσχετιζουμε ο,τι βλεπουμε με αναφορες στον τοπο και στον χρονο. Το ανθρωπινο βλεμμα θαβεται κατω απο τις αφηγησεις που το συνοδευουν. Το ανθρωπινο βλεμμα διασκορπιζεται σε αφηγησεις. Ειναι φλυαρο.
κι ητανε μεσημερι και η σιωπη μεγαλη του ζωου (Georg Trakl, Ανοιξη της ψυχης)
Το βλεμμα του ζωου σωπαινει. Ομως αυτη η σιωπη δεν ειναι καποια ενεργεια, διοτι η ενεργεια προϋποθετει ενα Εγω ως φορεα της. Πισω απο αυτο το βλεμμα δεν υπαρχει τιποτα – κανενα Εγω, καμια ψυχη. Το ανθρωπινο βλεμμα προσδενεται στις παραστασεις του βλεποντος, και γι' αυτο ειναι περιορισμενο, καθηλωμενο σ' αυτες τις παραστασεις, φυλακισμενο μεσα τους. Ο ανθρωπος βλεπει, και συναμα αλλοιθωριζει προς τα ποικιλλα νοηματα οσων βλεπει. Δεν βλεπει ολοκληρος.
Ο προσωκρατικος Ξενοφανης λεει για τον θεο: "ουλος ορα, ουλος δε νοει, ουλος δε τ' ακουει". Ολος βλεπει και ολος εννοει και ολος ακουει. Καθως δεν φυλακιζεται μεσα σ' ενα Εγω, το βλεμμα του ειναι σαν των περιστεριων: ο κοσμος ολος. Αυτο ειναι που αποκλειει την φλυαρια του βλεμματος τους και κανει τη σιωπη τους μεγαλη. Ειναι η σιωπη του Κομφουκιου που, στην παροτρυνση των μαθητων του να μιλησει για να κρατησουν σημειωσεις, απαντησε: "Αληθεια, μιλαει ο ουρανος; Οι τεσσερεις εποχες παιρνουν τον δρομο τους, ολα τα πραγματα γινονται. Αληθεια, μιλαει ο ουρανος;"
Αν μπορουσαμε να παρακολουθησουμε το βλεμμα μας σε αργη κινηση, θα αναγνωριζαμε οτι σε κατι εκατομμυριοστα του δευτερολεπτου ετσι βλεπουμε, και οτι μονο κατοπιν ειναι που εισβαλλουν οι παραστασεις. Ετσι καπου υποψιαζομαστε, λιγοτερο η περισσοτερο ευδιακριτα, οτι οι εξελιξεις στα δικαστηρια της Ευελπιδων, και τουτο φυσικα διολου δεν αφορα μονο τουτο το γεγονος, οτι οι εξελιξεις στα δικαστηρια της Ευελπιδων δεν καλυπτονται, δεν ικανοποιουνται ολοτελα απο τις αποψεις μας, τις ερμηνειες μας, τις πραξεις, τις αναταραξεις και τις συγκρουσεις μας. Καπου μενει αδιορατο ενα ιχνος σιγης, καπου απλωνεται ενα βλεμμα σιγαλινο, αταραχο, ενα ολοτελα βλεμμα. Για τουτο μιλα μια βουδιστικη παροιμια:
Ο ουρανος ξερει, και η γη ξερει επισης, εγω ξερω, και οι αλλοι ξερουν.
Τα περιστερια ξερουν. Ειναι η αχνη, περιφρονημενη, σμπαραλιασμενη φωνη της συνειδησης μας, που μας κανει να τα προσεξουμε.
Παντου μαζι μας, παντου μαζι μας (Σεφερης, Ο βασιλιας της Ασινης)
Σε τουτο το αρχαϊκο βλεμμα το πραγματα δεν εχουν νοημα. Ομως τωρα τουτο δεν ειναι στερητικο. Αντιθετα, το νοημα που επιφορτιζει το βλεμμα με παραστασεις ειναι αυτο που στερει στα πραγματα τον εγγενη πλουτο τους, τον κοσμο τους.
Σαγηνευτικο ειναι ακριβως αυτο που δεν εχει νοημα (βλ. Jean Baudrllard, Περι σαγηνης, κεφ. Θανατος στη Σαμαρκανδη). Σαγηνευτικα ειναι τα περιστερια που κοιτανε, εκει στην ταμπελα που δειχνει την εισοδο του δικαστηριου. Ξερουν. Οταν τα προσεχουμε, ξερουμε κι εμεις. Κι εκει ειναι, απο εκει ειναι, που ειμαστε ο ενας για τον αλλο φιλοξενοι, μια φιλικη κοινωνια, ενας φιλικος κοσμος.
ξέρω, / ξέρω και ξέρεις, ξέραμε, / δεν ξέραμε, / άλλωστε εδώ είμασταν κι όχι εκεί, / και κάποτε, όταν / μόνο το τίποτα έστεκε ανάμεσα μας, βρίσκαμε / ο ένας τον άλλο ολότελα. (Paul Celan, Τοσα αστρα)
Τα περιστερια στα δικαστηρια φερνουν τη μεγαλη ανατροπη. Οχι οι δικαστικες και οι κοινωνικες διαμαχες. Ανατροπη που τρεπει οχι προς κατι νεο, αλλα προς το λανθανον αρχαϊκο, ανατροπη λοιπον που επιτελειται με ενα "βημα πισω" (MartinHeidegger). Ανατροπη σιγαλινη και πελωρια.
Σκεψεις που ερχονται πανω σε ποδια περιστεριων, κατευθυνουν τον κοσμο. (Friedrich Nietzsche, Ταδε εφη Ζαρατουστρα, κεφ. Η σιγαλινοτερη ωρα.)

PDF

Αυγουστος 2013, Λονδινο



►Οι οικοδομες. Πολλες απ' αυτες τεραστιων διαστασεων, με τις προσοψεις διατρητες απο τα παραθυρα σε ενα απολυτα ομοιομορφο, συνηθως τελειως απλο γεωμετρικο σχημα του τυπου

                       
                       
                       
                       

Σκεφτομαι πως οι ανθρωποι εδω καπως ετσι εννοουν τον εαυτο τους απο την αποψη της κοινωνικης τους συνυπαρξης. Καθε ψυχη κι ενα παραθυρο...

 

Η εκκεντρικοτητα, η εξαλλοσυνη που συχνα διακρινει αλλες εκφανσεις της ζωης τους, θα ηταν τοτε η πισω πλευρα του νομισματος.

►Μουσειο Φυσικης Ιστοριας. Ο κοσμος φωτογραφιζεται εμπρος απο τους σκελετους και τις αναπαραστασεις των δεινοσαυρων: "Ημουν κι εγω εκει". Το "εκει" ομως με διπλο νοημα:
1. Εκει: στο μουσειο, στην αιθουσα των δεινοσαυρων, τον Αυγουστο του 2013.
2. Εκει: διπλα σ' αυτον τον δεινοσαυρο, δεκαδες εκατομμυρια χρονια π.Χ.

►Μιουζικαλ. Η αιθουσα ασφυκτικα γεματη. Τα καθισματα πυκνα οσο δεν γινεται αλλο. Φανερο οτι το μονο ενδιαφερον των οργανωτων για σενα ειναι να σε ξεζουμισουν. Ο κοσμος δεν μοιαζει να ενοχλειται. Ατμοσφαιρα σχεδον απο λαϊκη γιορτη.
Το ιδιαιτερο της τραγουδιστης ομιλιας του μιουζικαλ: Κανει τον καθημερινο λογο ακομα περισσοτερο soft. Τον απαλλασσει απο την οποια τραχυτητα μπορει να εχει, το οποιο ταρακουνημα μπορει να φερει. Ο,τι και να λεει, το λεει μελωδικα, το κανει σχεδον νανουρισμα. Οχι, ουτε μελωδικα ουτε νανουρισμα. Αποτεινεται σε ενα ακουστικο αισθητηριο απο τεφλον, τα λογια περναν και φευγουν χωρις να γραψουν τιποτα, χωρις ν' αφησουν κανενα ιχνος.
Ποσο διαφορετικο ειναι το "καλημερα" σ' ενα τραγουδι απο την "Ωραια μυλωνου" του Schubert! Ακους το "
Guten Morgen schöne Müllerin!" ["Καλημερα, ομορφη μυλωνου!"] και απορεις: Δεν εχεις ποτε καλημερισει ανθρωπο με τετοια εμφαση, με τετοια υπερβολη, και δεν σ' εχουν καλημερισει ποτε με τετοια υπερβολη, που ηδη στο "Καλημερα!" να μυριζει η φρεσκαδα του πρωινου, να σε διαποτιζει και να σε συνεπαιρνει το ονειρικα αναλαφρο του αερα που δεν πυκνωνει απο τη γηινη βαρυτητα αλλα σ' αφηνει να αιωρεισαι στη φιλοξενη αυρα, να χανεσαι σ' εκεινο το "ῥοδοδάκτυλος Ἠώς" του Ομηρου.

►Ενας σταθμος του μετρο. 3-4 ατομα περιμενουν στον γκισε. Απο μεσα κανεις. Μια υπαλληλος τριγυριζει στον χωρο. Ενας καλοντυμενος κυριος απο την ουρα διαμαρτυρεται. Αυτη απαντα οτι ειναι μονη και εχει και αλλες δουλειες, και ας διαμαρτυρηθει στους αρμοδιους που δεν προσλαμβανουν περισσοτερο κοσμο. Ο κυριος της ανταπαντα, πιο εντονα πλεον, πως ετσι κι αλλιως δεν κανει τιποτα, απλα περιφερεται ασκοπα. Καποια στιγμη η υπαλληλος πηγαινει στον γκισε και αρχιζει να δινει εισητηρια και καρτες. Φτανει η σειρα του κυριου, ο οποιος της λεει, σαν να την εβλεπε πρωτη φορα: "Καλημερα σας, μπορω να εχω ...;"

►Κοντσερτο στην εκκλησια St Martin's in the Fields. Μουσικη δωματιου. Bach, Vivaldi, και αλλοι.
Πρωτη φορα με εντυπωσιασε και με ενοχλησε τοσο η διαφορα αναμεσα στους μουσικους που ερμηνευαν τα εργα και σ' εμας που καθομασταν απραγοι και ακουγαμε. Η μουσικη ως show. Που φυσικα δεν αφορα μονο εκεινο το κοντσερτο στην εκκλησια του Λονδινου, αλλα καθε μουσικη εκδηλωση. Και καθε θεατρικη, και καθε αθλητικη, και καθε πολιτικη. Με κορυφωση τη θεαση και την ακροαση απο την τηλεοραση, την οθονη του υπολογιστη, τα ακουστικα του κινητου. Πουθενα πλεον δεν ειναι δυνατη καποια συμμετοχη. Και οι φανς των μουσικων συγκροτηματων και των αθλητικων ομαδων, οι οπαδοι των πολιτικων κομματων, δεν συμμετεχουν διολου, οσο κι αν μπορει να φωνασκουν. Διαγουν μια παρασιτικη ζωη: ζουν ο,τι συμβαινει μεσα απο τους εκτελεστες του εκαστοτε δρωμενου.
Το αρχαιο θεατρο δεν ηταν ετσι, και τουτο ενεκειτο στην ιδιαιτεροτητα της αρχαιας ελληνικης γλωσσας. Στο "
Μουσικη και ρυθμος στους Ελληνες" ο Θρασυβουλος Γεωργιαδης γραφει:
Το υποκείμενο έπρεπε να συμμετέχει ενεργά, όχι μόνον ως ομιλούν αλλά επίσης ως ακούον. Και τα δύο μέρη έπρεπε να διαθέτουν την ίδια πνευματική δραστηριότητα. [...] Η ελληνική γλώσσα, ο ελληνικός στίχος, προϋποθέτουν μία κοινωνία και έχουν μία κοινωνικοποιό δύναμη η οποία σήμερα είναι αδιανόητη. Ο σήμερα οπωσδήποτε δυνατός διαχωρισμός ενεργητικών ομιλητών και παθητικών ακροατών, στην ελληνική κοινωνία ήταν αδιανόητος. Σ’ εκείνη την κοινότητα, η οποία ήταν φορέας του ελληνικού στίχου, δεν μπορούσε να υπάρχει ένας ηγέτης-μάγος και μία τυφλή μάζα. Τα πάντα παρευρίσκονταν ενεργά (σελ. 40).
Ουτε στα λαϊκα πανηγυρια ειναι ετσι, οπου ο οργανοπαικτης εχει απλα τη δικη του συμβολη, μια μεταξυ πολλων αλλων.
Τι κοσμος...

►Το παραμυθι, το πλανο παραμυθι του τουριστα: λιγες μερες τον χρονο απαλλαγμενες απο την πιεση των βιοτικων αναγκων, απο τη δεσμευση σε εναν τοπο εργασιας, σε εναν κοινωνικο περιγυρο.
Γιατι πρεπει ο κοσμος να ειναι τοσο βαρυς κι ασηκωτος, τετοια φυλακη, ωστε να μπορεις να τον αντεξεις μονο με διαλειμματα "αποδρασης";

25.07.2013 ''Να την θυμαστε...''



Ειναι η καθιερωμενη ευχη στις κηδειες και στα μνημοσυνα. Ομως η πεθαμενη δεν το θελει αυτο. Η θυμηση της δεν την αφηνει να ησυχασει. Την βασανιζει γιατι την κρατα αναμεσα στους ζωντανους, χωρις να ανηκει σ' αυτους. Μονο οταν ξεχαστει μπορει να πεθανει ολοτελα, να χαθει μεσα στον θανατο της, να λυτρωθει. Για το δικο της χατηρι λοιπον, συγγενεις και φιλοι εσεις, "Να την ξεχασετε".

26.04.2013 Φωτιση


Ο προηγουμενος προεδρος των Ηνωμενων Πολιτειων George Bush ξεκινησε να ζωγραφιζει. Δηλωσε σε μια συνεντευξη: Η ζωγραφικη "has been eye-opening for me. [...] I look at colors differently and I see shadow."

Υπεροχο! Καποιος ανακαλυπτει πως απο τοτε που δεν ειναι πλεον master of the universe προσεχει τα χρωματα και αντιλαμβανεται τις σκιες!

11.04.2013 Faces


Στο τρενο. Μια παρεα νεαρων Ισπανων, μαλλον μαθητων του λυκειου. Τα προσωπα τους. Ολοκαθαρα. Δεν μαρτυρουν καμια εσωτερικοτητα, καλυτερα, καμια πολυσημαντοτητα. Ειναι μονοσημαντα. Σκεφτομαι τα πλασματα στο Facebook. Το βλεμμα που κοιταζει και. κοιταζοντας σε, σε νεκρωνει. Αυτα τα λογια που εξαντλουνται σε ο,τι λενε, που σβυνουν με την αποφωνηση τους, σαν σφυριες. Με κανουν σχεδον  να ντρεπομαι να τους αντικρυσω.

01.03.2013 Απο τον ανω βυθο των ακαταληπτων πραγματων


Το πιανο παιζει. Ο μουσικος ειναι το οργανο του.

28.02.2013 Κατω κοσμος

Moki
Moki

Στον σταθμο του μετρο, Συνταγμα, μερα-μεσημερι. Οι περισσοτεροι φορουν μαυρα. Αν κανεις τους επαιρνε φωτογραφια με τις παλιες μηχανες, στο αρνητικο θα εβλεπες λευκες θαμπες φιγουρες. Απο τον γκριζο σταθμο θα εβγαιναν εξω στην πολη, μεταφερμενα απο τις κυλιομενες σκαλες, σαν επανω σε βιομηχανικους ιμαντες, ορδες τα φαντασματα.

26.02.2013 Γνωση

Μια περιγραφη της γνωσης, οπως αυτης που αποκταται στην ψυχαναλυση:

Η ιδιομορφη κινηση της γνωσης. Για καιρο παραμενει ακινητη, σαν πετρα η σαν ζωη σε νεκροφανεια. Κατοπιν αποκτα ξαφνικα και απροσμενα χαρακτηρα φυτου. Κοιταζεις προς τα εκει τυχαια: δεν κουνηθηκε μεν απ' τη θεση της, ομως βλαστησε. Μεγαλη στιγμη, ομως οχι ακομη το θαυμα. Γιατι μια μερα βλεπεις κατ' αλλου, κι εκεινη η γνωση ειναι εκει οπου μεχρι τωρα σιγουρα δεν ηταν, αλλαξε τον τοπο της, εκανε αλμα. Αυτην την αλματωδη γνωση περιμενει ο καθενας. Στη νυχτα, απο την οποια εχεις γεμισει, αφουγκραζεσαι το γρυλλισμα των νεων αρπακτικων και στο σκοταδι τα δοντια τους φωτιζουν επικινδυνα και αχορταγα. (Elias Canetti, Die Provinz des Menschen)

10.02.2013 Νεοελληνικη γραμματεια

Απο το μαθημα της νεοελληνικης γλωσσας στο γυμνασιο:
"Πρωτοπροσωπη αφηγηση, ομοδιηγητικη και αυτοδιηγητικη ... Με κριτηριο τα επιπεδα αφηγησης και τη συμμετοχη του αφηγητη στα δρωμενα ειναι εξωδιηγηματικη-ομοδιηγητικη και ο τυπος του αφηγητη εξωδιηγηματικος-ομοδιηγητικος ... Αφηγηση με εσωτερικη εστιαση."
Σαν μαθημα ανατομιας. Εμπρος στο ζωντανο, το παλλομενο, ειμασταν αμηχανοι, απορημενοι, αβοηθητοι, αναλφαβητοι, αγροικοι. Ομως δεν καναμε πισω. Το σκοτωσαμε και τωρα μπορουμε να κανουμε κατι μ' αυτο: το μελεταμε.
Η εκδικηση του αξεστου.

09.02.2013 Mick Jagger




Ντοκιμαντερ για τους Rolling Stones. Η σκηνικη παρουσια του Mick Jagger.
Η ανορεκτικη, ντοπαρισμενη του απισχναση. Η αλλη οψη της: η αποψιλωση καθε εσωτερικοτητας (βαθος, στοχαστικοτητα, συναισθαντικοτητα). Το κενο των ματιων του.
Οπως τα επισης αποσκελετωμενα μοντελα, αγαθο αμιγως για επιδειξη και καταναλωση. Χαρισματικο ζομπι.
Το απο την υπερενταση συσπασμενο προσωπο. Θυμιζει το προσωπο του συνουσιαζομενου την ωρα της εκσπερματωσης, που εδω συμβαινει στο μικροφωνο και στους ακουστικους πορους του ακροατηριου. Ο γυναικειος πληθυσμος της αρενας αναλαμβανει τον ρολο του οργασμικου ντελιριου.

01.01.2013 Ενα πρωτοχρονιατικο παρτυ

Ενα πρωτοχρονιατικο παρτυ. Η μουσικη.

Εδω και χρονια η παλια ισορροπια μελωδιας και ρυθμου αλλαξε. Ο ρυθμος ειναι πλεον κυριαρχος - ενας βασικα απλος, επαναλαμβανομενος ρυθμος που υπογραμμιζεται απο τα μονοτονα μπασα.

Πηγη των ρυθμων ηταν η φυση στις πολλαπλες εκφανσεις των φαινομενων της. Η πηγη του μοντερνου ρυθμου ειναι μια: ο ρυθμος της καρδιας.

Η μουσικη εφερνε εναν αποηχο της φυσης, και μετεθετε αυτον που επαιζε τη μουσικη, αυτον που την ακουγε και την χορευε εκει εξω, στον κοσμο. Η μοντερνα μουσικη, αποηχος του καρδιακου ρυθμου, του σφυγμου, καταβυθιζει καποιον στο ιδιο το σωμα του.

Το ανοιγμα στον κοσμο, που επιτελουσε η μουσικη, ηταν και ανοιγμα προς τους αλλους: Ο χορος ηταν ζευγαρικος, και μαλιστα, ακομη παλιοτερα, κυκλιος.

Η σημερινη μουσικη, καταβυθιζοντας καποιον στο σωμα του, λικνιζοντας τον στον ρυθμο των σπλαγχνων του, στους βιολογικους του ρυθμους, τον κλεινει στον εαυτο του, τον εγκλειει στην εσωστρεφεια.

Γι' αυτο και κανεις πρεπει πλεον να χορευει σε μια αυτοερωτικη μοναχικοτητα. Η κινηση του θυμιζει αυτην των αυτιστικων παιδιων.

29.09.2011 ''never never give up!''





(Σε εναν τοιχο του Λος Αντζελες.
kathimerini.gr)

Ποιος δεν παραιτειται ποτε; Η, ποιος ζει την παραιτηση ως μεγιστη απωλεια;

Εκεινος που εχει ταυτισει την υπαρξη του με αυτον τον ενα και μοναδικο δρομο. Τοτε η παραιτηση θα ισοδυναμουσε με ακρωτηριασμο.

//

Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,

σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μια τέτοια πόλι,

πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο,

κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ’ όχι

με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,

ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους,

τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου,

κι αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που χάνεις.


                   Καβαφης, "Απολειπειν ο θεος Αντωνιον"

15.03.2011 Συνυπαρξη



Στο αεροπλανο, με κλειστα ματια. Πεδιο ηχων: μια φωνη απο πισω, ο θορυβος απο τις τουρμπινες, μπροστα δυο φωνες που συνομιλουν, το θροισμα απο το γυρισμα του φυλλου μιας εφημεριδας.
Τι καινουργιο υπηρχε; Οι ηχοι ηταν σαν απλωμενοι σ' ενα λιβαδι, σαν ποικιλλα λουλουδια, χορτα, θαμνοι και δεντρα - δεν υπηρχε απο την πλευρα μου καμια θεση προς αυτους τους ηχους (μου αρεσει, με ενοχλει κλπ.): Ημουν αυτο το λιβαδι. Η ησυχια του ησυχαζε και τους ηχους, εκανε τον καθενα διακριτο, τρισδιαστατο, τους αφηνε να συνυπαρχουν σε μια φιλικη γειτονευση.

24.02.2011 Η επικαιροτητα μιας βαθια ριζωμενης παραδοσης



Απο τον Μαγειρα του Chuang Tzu:
Πρωτα, οταν εκοβα ενα βοδι, δεν εβλεπα παρα βοδινο κρεας. Μου πηρε τρια χρονια για ν' αρχισω να βλεπω το βοδι ολοκληρο. Τωρα το συναντω με το πνευμα μου ολο, και δεν σκεφτομαι μονο το τι συνανταει το ματι. Αντιληψη και γνωση παυουν. Το πνευμα πηγαινει εκει που θελει, ακολουθωντας τις φυσικες γραμμες, αποκαλυπτοντας μεγαλες κοιλοτητες, οδηγωντας τη λαμα μεσα απο ανοιγματα, προχωρωντας συμφωνα με την καθε μορφη - και παλι χωρις ν' αγγιζει τις κεντρικες αρτηριες, η τους τενοντες, η τους συνδεσμους, και φυσικα μην αγγιζοντας οστα.

Και απο τους New York Times, 17.02.2011, για τον 
Xi Jinping, τον επομενο προεδρο της Κινας, ο οποιος στην ηλικια των 15 σταλθηκε απο το Πεκινο στην επαρχια Shaanxi για να δουλεψει σε μια εργατικη ταξιαρχια. Ενας ντοπιος, ο Lü, ανακαλει εναν διαλογο:
Μου ειπε: "Εσεις απο το Shaanxi ειστε πραγματι το κατι αλλο. Μπορειτε να διακρινετε πετρες στα χωραφια, που εγω δεν μπορω." Και ειπα εγω, "Δεν κοιτας για πετρες, τις νοιωθεις."

12.02.2011 Μελωδιες και ηχοι


Σε μια συναυλια με εργα των Shostakovich, Miki, Cage, Mahler, Brahms.
Απο που ερχεται μια ιδιαιτερη ενταση που διακρινει τα εργα των παλαιοτερων απ' αυτους;
Ενδεχομενως ειναι η κυριαρχια της μελωδιας. Η μελωδια στριμωχνει τους ηχους στη στενωπο της. Ειναι μονοδιαστατη. Η μονη δυνατοτητα κινησης που εχει ειναι το παιχνιδι αντιθετικων μορφων. Η ενταση θα αφορουσε αυτο το παιχνιδι της αντιθετικοτητας.

29.11.2010 sic transit gloria mundi



Απο ενα προσφατο τηλεοπτικο αφιερωμα στον
Μικη Θεοδωρακη
Οι πομπωδεις και ασυστολες εξυμνησεις.
Ο αποδεκτης: ενας γερος, σκια πλεον του εαυτου του, βυθιζεται στη σκια ολο και περισσοτερο, βγαινει απ' τη σκια ολο και λιγοτερο.
Ποσο μακρινα εχουν γινει τα εργα κι οι πραξεις του! Με δυσκολια παριστανει, με δυσκολια πειθει τον εαυτο του οτι τον αφορουν ακομα.
Ακομα και το ονομα του χανεται στο σκοταδι.

13.10.2010 Παραλλαγη μιας παλιας κινεζικης ιστοριας

Liu Xiaobo with doll
Liu Xiaobo with doll
 
 

 
"Ο Liu Xiaobo ρωτησε την κουκλα: Ποιο ειναι λοιπον τ' ονομα σου; Η κουκλα ειπε: Liu Xiaobo. Ο Liu Xiaobo ειπε: Μα εγω ειμαι ο Liu Xiaobo! Η κουκλα ειπε: Τοτε τ' ονομα μου ειναι κουκλα. Ο Liu Xiaobo γελασε με την καρδια του: Χαχαχα!"

 
 

03.06.2010 ''Ελευθερη Γαζα''

ολοι τους γυρισαν πισω
ολοι τους γυρισαν πισω
αυτοι
αυτοι
κι αυτοι
κι αυτοι

 "Ελευθερη Γαζα"

Fotos: http://www.spiegel.de/video/video-1068591.html
 

Answer to the comment of a colleague:

My dear A,

["Free Gaza"] did not intend at some political context. There were two things that moved me.
One was verses from the "Waste Land":

Phlebas the Phoenician, a fortnight dead, 
Forgot the cry of gulls, and the deep sea swell
And the profit and loss.
A current under sea
Picked his bones in whispers. As he rose and fell
He passes the stages of his age and youth
Entering the whirlpool.
Gentile or Jew
O you who turn the wheel and look windward,
Consider Phlebas, who was once handsome and tall as you.

The second moment, not altogether separate from the first, was a glimpse saying that the two images, the noisy exaltation of those coming home alive and meeting their beloved ones on the one side, and those in the coffins bringing a vast silence along on the other side, somehow belong together in a way that there is a primordial intertwining between them. The photos were for me a figure of the insight that life is not exhausted in life. That was the meaning of the phrase "They all came home".

Among the numerous relative sayings, here a haiku by Sora. It is not about life and death, but about mountains and shallow waters. No big difference!

Bucht der Kieferinseln
Leih dir die Gestalt des Kranichs
du Bergkuckuck.
/
Gulf of the Pine Islands
Lend yourself the form of the crane
you mountain cuckoo

Warm regards,

 

14.05.2010 Ανθρωπινο, τελειως ανθρωπινο

 

Η ιστορια ειναι γνωστη. Για δεκαετιες οι Ελληνες ξοδευαν περισσοτερα απ' οσα παρηγαγαν. Η φουσκα της ευμαρειας εσκασε επανω στην πραγματικοτητα των οριων τους, σ' αυτο που οι Αρχαιοι αποκαλουσαν ΑΝΑΓΚΗ.

Ειναι νομος, αυτος που υπερβαινει τα μετρα να πεφτει επανω στον τοιχο της αφροσυνης του. Ετσι ζουμε, ολοι μας, ετσι παθαινουμε κι ετσι μερικες φορες μαθαινουμε.

Στην ψυχιατρικη και στην ψυχολογια το "παθολογικο" ειναι πολλες φορες η ψυχολογικοποιημενη εκφανση μια καποιας υπερβασης μετρων, και το βασανο πολλες φορες η ψυχολογικοποιημενη εκφανση της προσκρουσης στα ορια της πραγματικοτητας.

16.01.2010 Παρελθον


Το παρελθον. Παρερχεται ποτε;



Συνεντευξη ενος φροϋδικου ψυχαναλυτη στην τηλεοραση.

Μια καιρια διαφορα με τη δικη μου αντιληψη:

Για τον Freud το παρελθον μενει παντα παρον. Δεν παρερχεται.

Μια αλλη εκφανση του παροντικου παρελθοντος απο τον Medard Boss: Οι "δεδομενες δυνατοτητες". Βρισκονται παντα εμπρος μας.

06.01.2010 Ευχες

Μια συνηθισμενη πρωτοχρονιατικη ελληνικη ευχη:

- Ο,τι επιθυμεις!

Μου ευχεται κατι σαν του πουλιου το γαλα: να εξομοιωθω με την εικονα που εχω για μενα.

18.12.2009 Κενα ματια


Απο την Frankfurter Allgemeine Zeitung, φυλλο της 5.11.2009.

Η λεζαντα:

"Χαμογελο για την πατριδα. Μια κομμουνιστικη προπαγανδιστικη αφισσα"

Τι προσεχω εδω:

Τα ματια των παιδιων ειναι κενα.

20.11.2009 Εαυτος


Σε κοινωνικη συζητηση μια κυρια με ρωταει: "Πως μπορει κανεις να ειναι ο εαυτος του;"

Την ρωτω, τι εννοει. Απαντα, να μιλαει κανεις ειλικρινα και να μην υποκρινεται.

Η ψυχολογιστικη στροφη: Το να μιλω ειλικρινα συσκευαζεται σ' ενα πακετο ονοματι "εαυτος". Ολοτελα περιττο.

24.10.2009 Ανοησιες

GMT
GMT



Ανοησιες


Με την ευκαιρια της αλλαγης στη χειμερινη ωρα, μια γερμανικη εφημεριδα δημοσιευσε ενα αρθρο με τη συνημμενη φωτογραφια. Απεικονιζει το αστεροσκοπειο του Greenwich. Η φωτεινη γραμμη που το κοβει στα δυο ειναι ο πρωτος μεσημβρινος, ο οποιος τελη του 19ου αιωνα καθοριστηκε να περνα απο κει.

Η φωτεινη γραμμη που κοβει το κτιριο θα μπορουσε να οφειλει την εμπνευση της στο αγγλικο χιουμορ.

Η αλλη εκδοχη θα ηταν η εννοηση ενος μοντελου ως πραγματικοτητας. Ειναι το ιδιο λαθος που κανει η ψυχολογια και η νευροφυσιολογια του εγκεφαλου οταν μιλουν για ψυχη, συνειδηση και ασυνειδητο, σκεψη, συναισθηματα κλπ. Τα παριστανουν ακριβως με τον ιδιο τροπο.

17.09.2009 Power to choose


''You have the power to choose''

Στο αεροδρομιο των Αθηνων, η νεα διαφημιση του Johnny Walker με τον παραπανω τιτλο.

Ποιο ειναι το τρελο της υποθεσης; Ενας ανθρωπος πληρως αποκομμενος απο το περιβαλλον, που εχει, λεει, τη δυναμη να διαλεξει τον δρομο που θα παρει.

Και γιατι τρελο;

Γιατι αγνοει πως μια τετοια αποκοπη ειναι εξωπραγματικη. Αγνοει πως ειμαστε δεμενοι με τα πραγματα, πως ανα πασα στιγμη μας λενε κατι, πως ανα πασα στιγμη καπου γνωριζουμε κατα που μας παει και απο που μας διωχνει, ακομα και στο διλημμα και στην αμφιβολια.

Ομως για να μπαινει ενας τετοιος λογος στη διαφημιση ενος διεθνους προïοντος θα πει πως ο κοσμος τον ακουει προθυμα.

Το παραληρημα της εποχης.

01.09.2009 Δια-σταση

Στο αεροπλανο, κοιταζοντας απο το παραθυρο κατω. Παλια αυτη η θεα με φοβιζε. Στον φοβο ηταν σαν να κατακρημνιζομουν στο εδαφος - οχι επειδη το αεροπλανο θα επεφτε, αλλα εκεινη τη στιγμη που πετουσαμε κανονικα.

Τωρα τα πραγματα ειναι σταθερα: Βρισκομαι εδω πανω, η γη ειναι εκει κατω.

Τι αλλαξε; Τωρα, στην καθαρη διαφορα 'επανω-κατω', υπαρχει η διασταση, η δια-σταση του χωρου! Η εκταση του! Εκτεινομαι ο ιδιος, δι-ισταμαι, απλωνομαι στη δια-σταση του χωρου.

Στην υψοφοβια αυτο λειπει. Η αισθηση της κατακρημνισης, οπου το επανω ελκεται απο το κατω και χιμα προς αυτο, ειναι το ομολογο μιας συρρικνωσης, μιας καταλυσης της διαστασης του χωρου.

Το αντιστοιχο του χρονου θα ηταν η δυσανεξια του οχι-πια (πενθος, εκδικηση, νοσταλγια) και του οχι-ακομα (δεν περιμενω, ζω εκ των προτερων καλα και κακα σεναρια). Κατακρημνιζομαι στο παρελθον και στο μελλον.

Εχω χρονο οταν ο ιδιος ο χρονος δι-ισταται, εκτεινεται στη δια-σταση του, δι-αρκει.

23.08.2009 Αναλαμπη

Ενοραση μετα απο τρεις εβδομαδες διπλα και μεσα στη θαλασσα:

Μερα και νυχτα, καθε ωρα, με καθε καιρο - ειναι ακινητη.

13.08.2009 Ειδωλα

Στην παραλια ενα αγορακι καπου 2 χρονων ειναι πανω σ' ενα φουσκωτο δελφινι, το κραταει σφιχτα και δυο κοριτσια το σερνουν στην αμμο. Μια γειτονισσα γελωντας:

- Κοιτα τον, πως ειναι κολλημενο στο δελφινι, σαν σε γκομενα!

(Αν η εικονα των αλλων για μας ειναι σαν ενα ειδωλο μας εμπρος στον καθρεφτη, το αγορακι θα μπορουσε μεγαλωνοντας, κι ακουγοντας κι αλλα παρομοια, να θεωρησει πως ετσι ειναι, "κολλημενος σε γκομενες". Και να το πραγματωσει.)

02.08.2009 Κατανυξη







Ενας γειτονας στο εξοχικο συγκροτημα εφτιαξε ενα καραβακι απο ξυλα, σπαγγους κι ενα κουρελοπανο που μαζεψε στην παραλια. Τοποθετησε πανω του δυο κερακια, με κυπελλα που προστατευαν την φλογα απο τον αερα, και το αφησε στην ησυχη θαλασσα του δειλινου να το παρει το ρευμα προς τα βαθια.

Τα παιδια, ενα σμαρι απο καπου 15 αγορια και κοριτσια, που κατα τα αλλα χαλανε τον κοσμο, το κοιταζαν ν' απομακρυνεται με κατανυξη.

30.07.2009 Η αχρηστη πληροφορια της εβδομαδας

Στο αεροπλανο για Θεσσαλονικη. Διαβαζω σε μια γερμανικη εφημεριδα:

Ο ανθρωπινος εγκεφαλος, οταν δεν εχει να διεκπεραιωσει επειγουσες εργασιες που απαιτουν την προσοχη του, περιερχεται σε ενα ειδος βασικης θεσης (default mode).
Σ' αυτην την κατασταση ενεργοποιειται ενα χαρακτηριστικο δικτυο που στους ενηλικες περιλαμβανει μεταξυ αλλων τον μεσο προμετωπιαιο φλοιο, μερη του βρεγματικου και του κροταφικου φλοιου και την ελικα του οπισθιου προσαγωγιου.
Οταν λειτουργει αυτο το κυκλωμα, οι ανθρωποι αφοσιωνονται κυριως σε "εσωτερικες" θεωρησεις οπως π.χ. ονειροφαντασιες η επαναληψη επεισοδιων της καθημερινοτητας, οπου μπαινουν στη θεση των προσωπων που συμμετειχαν σ' αυτα.
Μολις χρειαστει να λυθει ενα προβλημα που απαιτει την στροφη της προσοχης προς τα εξω και την επεξεργασια των πληροφοριων των αισθησεων, ενεργοποιουνται αλλα δικτυα στον εγκεφαλο.

Για πολλους θα μπορουσε να ειναι η αχρηστη πληροφορια της εβδομαδας. Το ιδιαιτερο για τους επιστημονες ειναι οτι ανατρεπεται η μεχρι τωρα κυριαρχη αποψη πως τις ωρες της αδρανειας ο εγκεφαλος ηταν σε ενα ειδος standby, σε μια κατασταση εξοικονομησης ενεργειας, οπως η ξεκουραση μετα τη δουλεια.

Η εκτιμηση αυτη αντανακλα περισσοτερο την κυριαρχη νοοτροπια στην κοινωνια μας της εργασιας, οπου η ενεργεια αναλωνεται στη δουλεια και ο υπολοιπος χρονος εξυπηρετει το "γεμισμα της μπαταριας".

Με τα ευρηματα που αναφερονται στο παραπανω αρθρο, αυτη η εκτιμηση ανατρεπεται. Εργασια και σχολη δεν εχουν καμια αξιολογικη διαφορα. Κυκλωματα εδω, κυκλωματα εκει. Καταναλωση λιγο-πολύ της ιδιας ενεργειας παντου.

Στην επιστημονικη θεωρηση οι αξιολογησεις καταλυονται. Και σημερα η επιστημονικη θεωρηση διαμορφωνει τη νοοτροπια των ανθρωπων.

Θα μπορουσε λοιπον, και απο εδω, η vita contemplativa, η ζωη που δεν ειναι προσανατολισμενη στην εργασια και στην πραξη, να στεκει διπλα στην vita activa α-διαφορα;

(Βλ. και δασκαλοι / Byung-Chul Han / Σχόλη)

06.07.2009 Στον αερα

Η γυναικα μου με ξυπναει στις 8.00. Ξανακοιμαμαι. Ξαναρχεται στις 8.05 και της λεω, χωρις να ξερω τι λεω:

Ξαναπεσα παλι στον αερα.

22.06.2009 Στην παραλια

Στην παραλια, ξυπνωντας μετα απο συντομο υπνο επανω σ' ενα στρωμα θαλασσας:

Απολυτα αδειος, αναλαφρος, ρυθμισμενος στα λιγα μετρα της αμμου εμπρος μου και κατοπιν στη θαλασσα κι επανω στα συννεφα και τις δεσμες του φως που παιζανε με τις εναλλασσομενες μορφες τους.

Ο μεγαλος θανατος.

15.06.2009 Στραβοτιμονια

[Απαντηση στο mail του νυν προεδρου της IFDA (International Federation of Daseinsanalytic Societies), γιου του αλλοτινου μου διευθυντη στο ινστιτουτο που εκπαιδευτηκα, με το οποιο μου προτεινει να αναλαβω την επομενη προεδρια.]

Αγαπητε Gion Fidel,

Καθως διαβαζα το mail σου, μου ηρθαν στον νου λιγοι στιχοι ενος ελληνα ποιητη:

Λέω: κι αυτό θα 'ρθει. Και τ' άλλο θα περάσει. / Πολύ δε θέλει ο κόσμος. Ένα κάτι / Ελάχιστο. Σαν τη στραβοτιμονιά πριν από το δυστύχημα / Όμως / Ακριβώς / Προς / Την αντίθετη κατεύθυνση

Ανεφερα αυτους τους στιχους ως motto για το εργαστηριο σε μια ημεριδα της Εταιρειας μας στην Αθηνα. Ηθελα να υποδηλωσω με ποιον τροπο (η λεξη και με τη μουσικη της σημασια) στην ψυχοθεραπεια, και βεβαια στη ζωη μας γενικα, καποτε παιρνουν εναν αλλο δρομο.

Αντιλαμβανομαι την αποδοχη της προτασης σου σαν ενα ειδος στραβοτιμονια. Αν οδηγησει σε ατυχημα, η "στην αντίθετη κατεύθυνση", δεν μπορω να το πω. Θα δειξει.

Ολα τα χρονια της διδακτικης μου δραστηριοτητας, που βεβαια περιλαμβανει τη συζητηση κειμενων της Daseinsanalyse και μνημες απο τα χρονια μου στη Ζυριχη, ο πατερας σου μου εμενε παρων. Η προοπτικη της προεδριας της IFDA τον φερνει αιφνιδια σε μια συγκινητικη και εγκαρδια εγγυτητα.

11.06.2009 Οι Αχρειοι

Αφου αποκαλεσε «αχρειους» οσους δεν ψηφισαν στις ευρωεκλογες, ο Θ. Παγκαλος εριξε και αλλη μια ιδεα: οσοι δεν ψηφιζουν να πληρωνουν προστιμο! «Ενα προστιμο, ένα μικρο ποσοστο επί του φορου που καταβαλλεις, το οποιο θα πηγαινει σε ενα ταμειο κοινωνικης αλληλεγγυης»! Αλλα δεν εμεινε στο προστιμο. Υπεκυψε και παλι στη γοητεια των χαρακτηρισμων: «Ειναι ρεμαλι αυτος που δεν παει να ψηφισει για να κανει την πλακα του -οχι γιατι ηταν αναγκασμενος η γιατι ειχε προβληματα- και κυριως ειναι ρεμαλι αυτος που μας δινει και μαθημα απο πανω και μας λεει ότι σας τιμωρω, σας απορριπτω, εγω ξερω καλυτερα».
Πηγη: ethnos.gr/article.asp?catid=11420&subid=2&tag=8583&pubid=4068857

Χαρακτηριστικο για τους ανθρωπους που αναπνεουν και τρεφονται απο το να βρισκονται στο επικεντρο του ενδιαφεροντος. Ο αληθινος εχθρος τους ειναι αυτος που τους αγνοει. Ο εφιαλτης τους ειναι να περιπεσουν αφανεια. Εξ ου η εμπαθεια και το απεραντο μισος.

09.04.2009 Wittgenstein

Συναντηση με Βιρβιδακη / Κιντη για την προετοιμασια της ημεριδας, οπου θα μιλησουν για την "εννοια της θεραπειας στον Wittgenstein".

Εχοντας υποψη λογια του οπως:

Προσπαθησα ν' αλλαξω την οπτικη γωνια. Ολα εχουν τη μορφη "Δες το ετσι!'. 'Μην το συγκρινεις μ' αυτο, αλλα μ' εκεινο!" Το ζητημα (...) χανεται απο την στιγμη που θα παψουμε να συγκρινουμε τα σχετικα φαινομενα με φαινομενα που διαδραματιζονται στο εσωτερικο των πραγματων και ειναι απο εμας κρυμμενα.

[Vorlesungen über die Philosophie der Psychologie 1946-47, S. 451]

τους φερνω το παραδειγμα μιας τετοιας "συγκρισης" απο μια προσφατη ωρα ψυχοθεραπειας:

[Ενας μιλα για τη συνηθεια του, οταν του ζητανε κατι, να δινει πολλα περισσοτερα.]

- Ειναι σαν να πηγαινετε στον ψαρα, να σας δινει γαυρο και να τον πληρωνετε για λαυρακι. [Το ψευδοπροβλημα των "εσωτερικων συγκρουσεων" διαλυεται.]

Ακομη, στη συζητηση τονισα δυο σημεια στη σκεψη του Wittgenstein που βλεπω προβληματικα:

1. Δινει την εντυπωση ενος απεραντα μοναχικου ανθρωπου, που βρισκεται σε εναν ατελειωτο διαλογο με τον αντιπαλο, τον οποιο προσπαθει να αποστομωσει.

2. Η εμφαση στη γλωσσα. Παρακαμπτεται το λευκο χαρτι (Σεφερης, Θερινο Ηλιοστασι), επανω στο οποιο η γλωσσα γραφεται. Παρακαμπτεται το οτι κανεις δεν ειναι το συνολο των γλωσσοπαιγνιων του, το οτι ισως η επικοινωνια μας δεν παιζεται στις εκφρασεις μας αλλα στο ασπρο του χαρτιου ως του κατεξοχην τοπου του συνειναι.

30.03.2009 Απο το μηδεν

"Απο το μηδεν ξεκιναει ο Ολυμπιακος", συμφωνα με τον προπονητη του Γιαννακη, για τα υπολοιπα παχνιδια με τον Παναθηναικο, αφου κερδισε το πρωτο.

Παντα απο το μηδεν ξεκιναμε: Καθε τι που παρεισφρεει απο τα πριν (συνηθειες, παγιωμενες γνωμες, αξιες) η απο τα μετα (φοβοι κι ελπιδες, προοπτικες, στοχοι) θολωνει το βλεμμα για αυτο που βρισκεται εμπρος στα ματια μας και στο οποιο καλουμαστε ν' ανταποκριθουμε.

29.03.2009 Η χαρη του Ανυποστατου

Acrobats perform using Chinese yo-yo sticks. [www.sgi.org/ce071019.html]
Acrobats perform using Chinese yo-yo sticks. [www.sgi.org/ce071019.html]

China National Acrobatic Troup

Τα χρωματα, το παιχνιδι, οι κορδελες, οι μπαλες, τα πιατα που ισορροπουν, τα αλματα, ολα αναλαφρα, χωρις υποσταση.

Οπως τo "Μετεωρο τοπιο" (φωτο 2) (Απο το: Byung Chul-Han, Abwesen [Απουσια], Berlin 2007, σελ. 40-41: Schwebende Landschaft)

Κανενα σταριλικι.

Κανενα κριτηριο επιδοσης, αποδοσης.

Ολα χωρις νοημα και σημασια.

Και, ακριβως γι' αυτο, ολο χαρη.

25.03.2009 Επανασταση

Η μαθητικη παρελαση.

Τα παιδακια που με τις στολες, με τα εμβατηρια, με το «Ως ποτε παλληκαρια...» αναπαριστανουν καταστασεις του '21.

Η επανασταση, απογεγονοποιημενη.

21.03.2009 ''Μεσα στον τονο''

Παλαιοτερη εγγραφη:

«Μεσα στον τονο»

Η αισθηση που ειχα ηταν οπως αυτη του μουσικου παιζει ενα εγχορδο η πνευστο και που, οπως λενε στη γλωσσα τους, βρισκεται "μεσα στον τονο".


Φαντασου τωρα τον «τονο» ως κοσμο. Τοτε το "μεσα στον τονο" και το «φαλτσαρισμα», αυτη η αντιθεση, δεν θα ηταν θεμα.

Παρμενιδης: ΤΟ ΓΑΡ ΑΥΤΟ ΝΟΕΙΝ ΕΣΤΙΝ ΤΕ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ.

19.03.2009 Πιστη και απιστια

Σε παρεα, συζητηση για την απιστια.

Οσο περισσοτερο παιζει το «δικος μου / δικη μου», τοσο περισσοτερο εχουν νοημα οι λεξεις «απιστια», «απατη» και οι παρομοιες.

27.02.2009 Striding Man


Στο αεροδρομιο της Αθηνας, στον διαδρομο που οδηγει στο μετρο, αφισσες του Johnny Walker για τα 100 χρονια του Striding Man και του «keep walking».

Τι με ενοχλει σ' αυτην την εικονα; Το οτι ο ανδρας ειναι στασιμος. Δεν ειναι πορευομενος ο ιδιος.

Οταν με οδηγει ενας σκοπος, τοτε βρισκομαι ηδη εκει που θα φτασω - αν φτασω. Ειμαι στασιμος!

Οταν αφηνω τα πραγματα να με πηγαινουν, οταν κατα εναν τροπο ξεχνω το κατα που, τοτε βρισκομαι σ' αυτο στο οποιο εκαστοτε βρισκομαι. Δεν το συγκρινω ουτε με ενα πριν, οπως συμβαινει π.χ. στη νοσταλγια, στο τραυματικο γεγονος, ουτε με ενα μετα, οπως συμβαινει π.χ. στα σεναρια, στον φοβο και στην ελπιδα. [Πρβλ. Ψυχαναλυση, Κειμενα & Ομιλιες 2006-,
Το Πριν και το Μετα και το Αναμεσο τους]

στην πλωρη κανενα γιατι, στην πρυμνη κανενα για που
                                  Paul Celan, Es ist alles anders


Οταν αφηνομαι ετσι στα πραγματα στα οποια βρισκομαι, πραγματωνομαι απο τη στιγμη, κατοικω την ελευθερα μετεωρη παροδικοτητα της.

14.02.2009 Αχρηστα πραγματα


Απο τη συζητηση με μια φιλη που κανει τη διατριβη της επανω στο βιομηχανικο αντικειμενο ως μουσειακο εκθεμα.

Το χρηστικο αντικειμενο στο μουσειο, π.χ.το Felt Suit του Beuys.

Αλλα και αυτουσια χρηστικα αντικειμενα οπου δεν παρεμβληθηκε το χερι καλλιτεχνη, π.χ. σ' ενα λαογραφικο μουσειο. [Πρβλ. Μαθηματα, Ποιητες, 
Gerold Späth, Commedia
]

Στο μουσειο αυτα τα πραγματα βρισκονται αποκομμενα απο τη χρηστικοτητα τους. Ειναι εκτος τοπου και χρονου. Απογυμνωμενα απο καθε αναφορα.

Κατα ποσον αυτα τα εκθεματα ειναι εργα τεχνης; Κατα το οτι τονιζουν ενα στοιχειο της καθημερινοτητας τους: Σε ανυποπτες στιγμες τα παντα, πραγματα και ανθρωποι, μπορουν να δειχνονται και ετσι. Γυμνα, εκτος τοπου και χρονου. Η παρουσιαση αυτης της οψης τους, στο μουσειο, μας το υπενθυμιζει. Μας το φερνει εμπρος στα ματια μας σαν μεγεθυντικος φακος.

13.02.2009 ''Παραταξις''

Ακουγοντας το κοντσερτο ενος αγγλου συνθετη απο το πρωτο μισο του προηγουμενου αιωνα:

Η συγχρονη μουσικη σε καλει να ακους ηχους. Αν αναζητας συσχετισεις τους, δηλαδη μελωδια, το εργο μενει απροσιτο και το κρινεις βαρετο, ανοητο κλπ.

Χρειαζεται η απελευθερωση απο τη μελωδια. Προκειται για μιαν αλλη εκφανση του παρατακτικου.

Οπως στην ψυχοθεραπεια, να ακους και να βλεπεις τα λεγομενα χωρις ν' αναζητας συνδεσεις.

2008

Moriyama, Stray Dog
Moriyama, Stray Dog
02.12.2008 Κοπριτης

[Απο 
συνεντευξη με τον φωτογραφο Daido Moriyama]
 
 

-There is a really famous picture of yours, Stray Dog. There’s been a lot of speculation about what that picture means. What did you hope to capture in that photo?

-I didn’t mean anything when I took that photo. I left the hotel and just shot the photo. If there’s meaning, that depends on the dog. [He laughs.]

Ο δημοσιογραφος:
-Υπαρχει μια πραγματικα διασημη εικονα σας, ο Κοπριτης. Υπηρξε πολλη συζητηση για το τι σημαινει η εικονα. Τι ελπιζατε να συλλαβετε σ' αυτην τη φωτογραφια;

-Οταν εβγαλα αυτην τη φωτογραφια, δεν εννοουσα τιποτα. Βγηκα απο το ξενοδοχειο και απλα τραβηξα τη φωτογραφια. Αν υπαρχει νοημα, αυτο εξαρταται απο τον σκυλο. (Γελα.)

....................................

 
 
 
“I’m not always a stray dog. Sometimes I’m a cat,” says Daido Moriyama. “Or an insect.” [Quote: Japan Times]
 
 
 
Φωτο: www.artnet.com/.../stray-dog-19712007.html
 
 
Και ενα σχολιο απο τον Θαναση Γεωργα 


28.12.2008 Ανοησιες


Απο το μεσημεριανο δελτιο της ΝΕΤ:

Ο Γιωργος Παπανδρεου δηλωσε σε συνεντευξη οτι αν ηταν πρωθυπουργος, τα επεισοδια μετα τον φονο του 15χρονου θα ειχαν αποφευχθει.

Αυτη η δηλωση δεν μπορει ουτε να αποδειχθει ουτε να απορριφθει. Αρα δεν εχει νοημα. Κανεις μπορει απλα να την πιστεψει η οχι. (Wittgenstein)



30.12.2008 Γαϊδαροι και θεοι

Συνεντευξη με τον συγγραφεα Παβιτς στην ΕΤ1:

Ο γαιδαρος του Μπουρινταν ψοφησε αναμεσα σε δυο σωρους σανο γιατι δεν μπορουσε ν' αποφασισει απο ποιον να φαει.

Η κατασταση της αμφιθυμιας, του "και ναι και οχι".

Απο τη ιδια συνεντευξη:

Υπαρχουν συγγραφεις που θελουν να τακτοποιησουν το χαος του κοσμου. Δεν ανηκω σ' αυτους. Και το χαος ειναι φτιαγμενο απο τον Θεο.

Ηδη μ' αυτο εχει τακτοποιηθει το χαος!